De vrijheid van meningsuiting
Een heel mooi streven …
Iedereen!
Honderden Fransen, Belgen en Nederlanders
vereenzelvigen zich met de omgebrachte spottekenaars. Iedereen staat als een
blok voor de vrijheid van meningsuiting, schouder aan schouder. Terecht! Maar wordt
ieders mening wel echt gewaardeerd?
We hebben nog niet zo lang geleden gezien, dat een andere
mening helemaal niet altijd werd gewaardeerd. Als je maar een beetje durfde te
zeggen dat zwarte piet misschien wel met zijn tijd zou mee moeten gaan, werd je
via social media “opgehangen aan de hoogste boom”, je kon “een kogel door je
kop krijgen”, je “moest maar het land
uit” of je werd als vrouw weggezet als “negerhoer”.
Pardon?
Dus de vraag is, vindt iedereen de vrijheid van
meningsuiting eigenlijk wel zo’n belangrijk recht? Mag je wel zeggen wat je
vindt? Of vinden wat je vindt? Hoe wordt er in de maatschappij om gegaan met
andersdenkenden?
Er heeft gelukkig niemand in het echt een kogel door zijn kop
gekregen in het pietendebat, maar op social media waren de dreigementen heel
heftig. Een virtuele kogel, zeg maar.
In gewoon Nederlands staat het in de grondwet zo omschreven:
In dit artikel is de vrijheid van
meningsuiting geregeld. In onze democratie is het zo dat je niet eerst toestemming
hoeft te hebben voordat je iets schrijft of zegt. We hebben in Nederland dus
geen censuur. Dat betekent niet dat je alles mag zeggen en schrijven zonder dat
je daarvoor straf kan krijgen. Dat kan namelijk wel. Als je bijvoorbeeld iets
zegt dat voor andere mensen kwetsend of beledigend is, kunnen ze naar de
rechter gaan. De rechter kan dan toch nog een straf opleggen.
Mag je alles tekenen, schrijven, roepen wat je vind? Het antwoord is “Nee!” en je kan
voor de rechter ter verantwoording geroepen worden.
De rechter dus!
Geen terreurorganisatie!
Terreur staat niet boven de wet.
Ook Jozias van Aartsen veroordeelde de aanslag scherp en
vond:
“Vrijheid van meningsuiting zit in ons DNA als stad van vrede en recht”.
Maar hoe zat het dan met de gefotoshopte foto van hem met een IS-beul? Dat
wordt over het algemeen een walgelijke en ongepaste foto genoemd, maar valt het
nog steeds onder de vrijheid van meningsuiting ? Of niet? Of moeten we dat aan
de rechter overlaten? Of kun je de vrijheid van meningsuiting de ene keer wel
en de andere keer niet heel belangrijk vinden, afhankelijk of de boodschap je
aanstaat?
“Je suis Charlie!”
De partner van Stéphane
Charbonnier (Charb) zei: "Dezelfde mensen die nu achter het vaandel 'Je
suis Charlie' lopen, verweten mijn man enkele weken geleden nog islamofoob en
racist te zijn."
Iedereen, honderden Fransen, Belgen en Nederlanders
vereenzelvigen zich met de vermoorde spottekenaars, schouder aan schouder.
Maar
staat niet iedereen als een blok achter elkaar omdat we de terreurdaad afkeuren?
Omdat we het allemaal belachelijk vinden dat die twee psychopaten hun “God”
misbruiken als excuus voor hun daden?
Amerika zwichtte onlangs ook voor Korea ivm de film The
Interview. Dat was geen terreurgeweld, maar een cyberaanval.
Hoe lang kunnen we
de vrijheid van meningsuiting nog hooghouden?
Het is goed dat we een samenleving hebben zonder de
censuur, laat de rechter maar uitspraak doen of iets beledigend, kwetsend,
smaad of laster is.
Maar ik ben bang, dat vanaf nu iedereen de vrijheid van
meningsuiting gaat gebruiken om alles, maar dan ook álles te zeggen wat hij
denkt, want dat recht hebben “we” ons met zijn allen vandaag na 08-01-15 verworven.
Ik hoop dat men zich eerst afvraagt of je ook je boodschap anders kan zeggen,
zodat er minder mensen zich gekwetst of beledigd hoeven voelen. Want alleen dan
maakt het de wereld een beetje mooier. Ik hoef namelijk geen kogel door mijn
kop! Ook geen virtuele…
Kunst, schilderijen, tekeningen, verhalen, gedichten,
columns en liedjes houden de mensheid een spiegel voor.
Een kritische spiegel!
Satire!
Een spiegel die ons gedrag weergeeft.
Die vrijheid van die satirische kritische spiegel is belangrijk voor de
ontwikkeling van de mensheid.
Zonder die spiegel gaat de mensheid ten onder …
aan
haat!
