maandag 11 februari 2013

de Retro-ouder


De Retro-ouder

Op tv komt er alllerlei reclame voorbij om je oogappeltje zo slim mogelijk te maken. Je kunt bijvoorbeeld je kind allerlei vreemde talen leren nog voordat hij zijn moedertaal leert, zo handig?! Klassieke muziek in de moederschoot stimuleert de hersenen en je kunt zelfs je embryo prikkelen met de Japanse taal, echt waar! Ik zou me niet verbazen als je tijdens je eisprong wordt geadviseerd om naar Bob Ross te kijken, ondersteboven in yoga-stand tijdens het eten van granaatappels.
Ik pleit voor een ommekeer! Geen Einsteinbaby, maar Einsteincursus voor pappie en mammie. Nieuw programma met Chantal Janzen heet: ‘Laat je niet overrulen door je peuter!’ of ’Terugblèren doe je zó!’ en ’Hoe deden wij het ook al weer?’ onder leiding van de moeder van Johnny de Mol. En natuurlijk de bestseller/ realtysoap: ’Wie is de echte Retro-ouder?’, terug naar rust, reinheid en regelmaat en laten we anno 2013 respect niet vergeten.
Nieuw programma van Linda de Mol en Bastiaan Ragas: ’Ontbijten en dan pleite‘, ‘Krijg je koter aan de groenten’ met Herman den Blijker.  ‘Op tijd naar bed rettekettet!’ Martin Brosius staat er voor op uit zijn graf en haalt de TROS weer uit het dal.
Het finalespel is het boodschappenspel met als kunst om met aléén die boodschappen thuis te komen die je van plan was te kopen (er mag dus niets in je karretje zitten wat je kids erin hebben gesmeten of erin gezeurd)
Als prijs kun je een boodschappenapp winnen voor op dat mini-karretje van AH. Een interactief spel. Daarop staan plaatjes van producten die je aanklikt voor je kind. Je kind loopt dan met dat karretje door de supermarkt en mag pas terugkomen als hij alle producten in zijn karretje heeft.
Nu weet ik ineens waarom op sommige producten woorden staan als peanuts, rusk, milk en chocolate sprinkles. Dat kunnen de kinderen waarschijnlijk al lezen!

donderdag 31 januari 2013

veterstrikdiploma


Veterstrikdiploma

Als ik in mijn kast kijk, zie ik drie paar halve laarsjes (zwarte, rode en groene), hoge zwarte laarzen, bruine staplaarzen, daarnaast een hele zwik pumps in allerlei hoogtes en kleuren, wat zomerslippers en espadrilles. Volgens “onderzoek” (en dán is het waar, hè?) bezit een vrouw gemiddeld 39  paar schoenen. Dus ik ben behoorlijk  gemiddeld (wat schoenen betreft dan, hè?). Dan heb ik ook nog eens een gangbare maat. Ik weet nog dat ik de goddelijke leeftijd behaalde van 38 en “zo leuk” vond dat mijn taillemaat en schoenmaat allemaal hetzelfde waren. (God zij dank groeien je voeten niet mee met je leeftijd, want dan zou ik eruit zien als een Hobbit maar dan zonder de behaarde tenen)
O! Nu ik het terug lees, zie ik dat ik mijn sportschoenen ben vergeten mee te tellen. Daar heb ik precies één paar van. Die ik af en toe in een vlaag van ontoerekeningsvatbaarheid (als mijn taille de maat krijgt van mijn leeftijd) als ’n dolle gebruik om te gaan lopen trainen.
Eén paar schoenen met veters, dus… Eén paar schoenen met veters op 40 paar schoenen. Hmmm… waarom heb ik dan vroeger een veterstrikdiploma gehad? Waarom was dat zo nuttig eigenlijk achteraf gezien? Ik moest ook sokjes leren haken … ook niets meer mee gedaan.
Hoe komt het dat het veterstrikdiploma vastgebakken zit in ons Cultureel Erfgoed? Met welk nut? Veters strikken is super handig voor de zelfredzaamheid. Maar dat geldt ook voor je billen afvegen en wat dacht je van je rug afdrogen? (precies dat plekje tussen je schouderbladen, waar je nét niet bij kan) Je tas opruimen, je jas ophangen in plaats van op de grond laten kletteren? Allemaal héél nuttig en daar krijg je géén diploma voor.
Mijn zoon had een hopeloze fijne motoriek en veters strikken lukte hem echt niet. Tot dat hij oud genoeg werd en ik kon zeggen: ”Ik denk niet dat de meneer van de schoenenwinkel nog schoenen met klittenband heeft in maat 39, jongen…) Toen moest hij wel.
Hij strikt ze nu -al een paar jaar- helemaal zelf.
Zonder diploma!

woensdag 26 december 2012

Schurkkalender


Schurkkalender

Ik zag in de Bruna tussen alle kalenders en agenda’s een hele interessante kalender liggen. Nee, geen onafgemaakte Mayakalender of een doe-het-zelf-met-uw-leukste-kiekjes-kalender. Mijn oog viel op de Schurkkalender! Met op de voorkant een foto van de gebroeders Dalton uit de strips van Lucky Luke. Ik moet eerlijk zeggen dat mijn nieuwsgierigheid gewekt werd. Er lag een exemplaar ter inzage bij.

Het voorwoord is geschreven door Willem H.:
“beste lezer,
Voor u ligt de schurkkalender van 2013.
Ik vind het een eer dat ik hier het voorwoord voor mag schrijven. Natuurlijk niet omdat ik mijzelf een schurk vind, maar omdat u dat misschien wel vindt. En vooral omdat dit geintje me weer genoeg oplevert om de komende maanden in luxe te kunnen leven, niet waar?
Wat kunt u aantreffen in deze kalender?
Nou, het is duidelijk dat ik hem zelf niet samengesteld heb, want anders zouden er ‘bepaalde figuren’ juist wel in gekomen zijn en andere vrienden juist weer niet. Er staan enkele vastgoedvriendjes in die ik echt geen schurk wil noemen (behalve ene Jan V. daar krijg ik nog wat lappen van).
De maand januari en februari staan respectievelijk in het teken van de dictators en maffiosi (vooral mijn favoriet Al Capone). In maart komen de filmschurken aan bod: Hannibal Lecter, Freddy Kreuger en The Joker. Dat wordt smullen! Dan hebben we nog de terroristen, oorlogsmisdadigers, moordenaars, draaideur- en zijdeurcriminelen voor de maanden april, mei, juni, juli en augustus. Dan de schurken uit het verleden (zoals piraten) en de toekomst (aliens), de strips (de Daltons) en de geweldige Gargamel. En december staat in het teken van de witwassers.

Veel plezier met deze kalender en ik zou als ik u was een beetje oppassen in 2013!

Groet, van Willem H.”

Mijn conclusie is dat er in deze kalender totaal en helemaal geen vrouwen in voor komen. Is dat toeval?
En ik las op de achterkant dat het voorwoord van Willem H. is geschreven door een ghostwriter en niet door Willem H. zelf. Dat hadden we kunnen verwachten, natuurlijk.
Verder kost deze kalender een slordige 29.95 euro.

Ik ben toch maar gegaan voor de familyplanner. Wat heel grappig is bij de maanden juli/augustus wordt ingegaan op het beveiligen van je huis tijdens de vakantie.
Tip: laat schurken denken dat er mensen thuis zijn door bijvoorbeeld kopjes op de tafel te laten staan en een tijdklok op een lampje te zetten wat ’s avonds automatisch aan- en uitgaat.
Schurken zien het al snel als de planten vergeeld zijn, een hele stapel post in beeld achter de deur ligt, er geen auto voor de deur staat en de kat uitgedroogd in de vensterbank ligt…

Hmmm… ik zou als ik u was een beetje oppassen in 2013!
Groet van Bella de Wit
Trendwatcher voor Bol.com

 

zondag 9 december 2012

Digi-peuters


Digi-peuters

Opiniepeiler Maurice de Hond wilde een Steve Jobsschool oprichten, omdat hij vindt dat kinderen van nu meer moeten leren werken met electronische middelen zoals iPad. De Hond vindt dat scholen zich niet snel genoeg aanpassen en op een ouderwetse manier lesgeven.

Aanpassen aan de digitale ontwikkeling is bijna een onmogelijke opgave. Wat nu nieuw is, is morgen alweer verouderd, nee! Erg verouderd!
We hadden enkele jaren geleden smart-borden in elke groep aangeschaft, vanaf de kleutergroepen. Supermodern, denk je dan. Maar je zag geen hond (sorry)op dat bord, wat het zonlicht scheen er in en de ‘antieke’ tl-bak kon niet worden gedimt. De helft van de klas aan de bril, want we gaan lekker modern naar het smart-bord kijken. Not!
Juffen van de oude garde schoten toch al lichtelijk in de stress.
”Wat is de toegevoegde waarde van zo’n bord in de klas nou helemaal?” 
“Ik mis mijn krijtje zo!” En als juf Windows moest openen, deed ze een raam open.
Inmiddels kun je die borden weer op Marktplaats zetten, want er zijn nu borden, waarop je heel scherp kunt zien. Super natuurlijk: zonwering kan weer weg en de bril kan weer in de koker.
De nieuwe leerkrachten zijn bijna al helemaal digitaal geprogrammeerd. Hun smart-phone zit nog net niet vast geklonken in hun linkerhandpalm. Bij het horen van ping komt er nog net geen Pavlov-kwijl uit hun mondhoek.

Vanaf januari 2013 gaan onze peuters ook een digitale start maken!
Op het touchscreen aan de wand of op de tablet, leren deze digi-peuters al snel een spelletje te doen of te kijken en luisteren naar een digitaal prentenboek.
Zo worden ze al jong mediawijs gemaakt.
En dit alles is verantwoord, gaat spelenderwijs, verschillende ontwikkelingsgebieden worden geprikkeld, het is passend bij de leeftijd en interesse, het is van educatieve waarde en we gaan mee met deze tijd!
Uiteraard blijven de peuters ook (samen)spelen, puzzelen, kleien, tekenen, prentenboekjes lezen, bouwen, knutselen en bewegen in de ruimte.

Toen ik ‘vroeger’ met mijn kinderen in de wachtkamer van de huisarts zat, liet ik ze naar het tafeltje in de hoek lopen. Op dat tafeltje lagen (naast de folders) wat boekjes zonder kaft, puzzeltjes waarvan wat stukjes kwijt waren en gesloopte autootjes.
Nu zie ik moeders hun telefoon geven aan hun wachtende peuter in de buggy. Even een spelletje doen om de tijd te doden.
Daar zijn in ieder geval niet de stukjes van kwijt!

 

zaterdag 8 december 2012

RESPECT


Respect

De natuur heeft ingegrepen: sportvelden zijn afgekeurd. Het hele weekend geen rugby! Velden zijn onbespeelbaar door de vorst en de sneeuw. De wereld zit er toch altijd een beetje mooier uit, bedekt met een wit laagje sneeuw, hè? Magisch… mysterieus…
Als we wel zouden rugbyen zouden we een minuut stilte houden…

De hele week werd rugby genoemd. Bij allerlei praatprogramma’s, op sociale media en in columns werd rugby genoemd als good practice met betrekking op respect voor de scheidsrechter , respect voor elkaar en respect voor de ander. Leuk al die aandacht, alleen de aanleiding ervan is verschrikkelijk!

Het was het gesprek van de dag. Ieder had er wel een mening over. Bij sommigen wenste je echter dat ze hun mond zouden houden. Als je alleen maar dom kan lullen, dan kun je maar beter zwijgen. Spreken is zilver, maar zwijgen is goud!

Voor me ligt de poster van de KNVB en of iedereen die op zijn raam wil plakken. Respect, ja uiteraard, maar niet alleen bij voetbal! Ik wil best posters zien met heel groot het woord RESPECT: op billboards, tv en sociale media. Sorry, maar ik wil geen poster op mijn raam, ik wil naar de sneeuw kunnen kijken, want nu ziet de wereld er gewoon een stukje mooier uit… Respect is geen poster maar een attitude, een houding, basisgedrag! Begin bij jezelf!

Geen rugby dit weekend en dus zitten mijn kinderen binnen. Zullen we dan maar alvast een kerstboom gaan kopen? Gezellig! Vrede op aarde!

woensdag 28 november 2012

Zomaar een dag:

Zomaar een dag:
 
Vanochtend begonnen met mijn goede been uit bed te stappen, bleek ik aan de verkeerde kant van het bed te zijn uitgestapt en daarna gebeurde het volgende:
 
Op de kleren die ik had uitgezocht lag de poes te slapen. Het lag vol met kattenharen! Dan maar iets anders van de waslijn pakken. Maar dat was niet helemaal droog, dan maar even snel de föhn erop… brand ik er een gat in! Waarom koop ik die synthetische rotzooi dan ook? Toch maar dat setje met de kattenharen aangetrokken.
Nog even naar de wc, trok ik mijn panty stuk! Snel een nieuwe  panty, oh, nee, doe maar een maillot, die is dikker!
Wat zie ik wazig? Keek ik in de spiegel, blijk ik geen lens in mijn rechteroog te hebben. Snel een andere gepakt en ingedaan. Nog steeds wazig. Haal ik mijn linkerlens eruit. Wat bleek: zitten er twee lenzen op elkaar. Gek hè? Dat ik wazig zie?
Zet ik thee, trek ik het touwtje van het zakje af. Met een vork geprobeerd het theezakje uit het hete water te vissen.
Vol goede moed naar buiten. Stap ik met mijn hoge hak precies tussen de stoeptegels. Hoe krijg ik het zó gemikt? Mijn voet vloog uit mijn schoen. Sta ik op een schoen een een maillot op straat. Mijn schoen zat stevig tussen de tegels, moest hem er echt uitwringen. Ok, hebbes!
In de auto, bleek het binnenlampje van de auto stuk. Ik zette mijn tas naast me op de bijrijderstoel. Bij het remmen voor een overstekende eend, schoof mijn tas van de stoel, onderste boven op de grond. Bleek ik de rits van mijn tas vergeten dicht gedaan te hebben! Ik in het donker alle spulletjes bij elkaar sprokkelen. Beetje lastig zonder licht. Toen ik mijn telefoon te pakken had, heb ik dat maar als lampje gebruikt. Jakkes, wat ligt er eigenlijk allemaal op zo’n automatje?
Ben ik eindelijk bij mijn werk. Ik stap uit en kom een collega tegen, zegt ze: “Je moet je jurk even goed doen!”
Ik mompel iets van ‘kattenharen…’
“Nee”, zegt ze “Je jurk zit aan de achterkant in je maillot… ik waarschuw je maar even voordat de andere collega’s het zien…”
 
Zomaar een dag uit het leven van… (ik zou de zus van Mister Bean kunnen zijn, echt waar!)

zondag 18 november 2012

Zij gelooft in mij

Zij gelooft in mij

 
Beste Sint,

Ik ben in de war!
Mijn moeder heeft gezegd dat u niet bestaat!
Ik vond het héél erg! Dat mag ze toch niet zeggen, Sint? Weet u wat ze zei?

 “Marieke, ik moet je iets vertellen… Sinterklaas is een verklede man; een acteur die om de zoveel jaar vervangen wordt. Het is een oer-Hollands feest, hartstikke leuk, en dat toneelstukje er omheen hoort erbij. De pieten zijn geschminkte cabaretiers. De Sint die elk jaar bij ons thuis kwam, dat was je opa, rook je dat niet? En die cadeautjes? Die kocht ik! Nu snap je zeker wel waarom je nooit een echte pony kreeg, hè? Je zit nu in groep 5 en we gaan nu surprises maken! Gezellig! En daar hoort ook een gedichtje bij. Daar wil ik je wel bij helpen, hoor, behalve als je mij getrokken hebt, dan moet je het maar aan je broer of zus vragen!”

Ik heb dus een lootje getrokken… u raadt het al, zeker? Ik heb mijn moeder… en weet u wat ze wil? Een schetsblok met potloden. Ik snap er niets meer van…
Kunt u me helpen?

Liefs van Marieke

 
Beste Marieke,

Jij bent niet in de war, hoor!
Je moeder, dié is in de war!
En je opa!
Die zich als mij probeerde voor te doen. Wat ’n afgang! Zag er niet uit! Maar mijn pieten konden hem niet meer op tijd tegen houden.

Een schetsblok, zeg je? Hmmm… ik zal er voor zorgen dat het allemaal goedkomt.

Als je maar in me blijft geloven!

Hartelijke groeten van Sint Nicolaas.

 
Beste Trudy,

De Sint zat te denken
Wat hij Trudy zal schenken

het is niet gemakkelijk dit jaar
wat Sint heeft hier te maken met een echte leugenaar

de Sint is namelijk wat ten gehoren gekomen
dat er hartewensen worden ontnomen

hoe is het mogelijk dat je jokt tegen je bloedeigen kind?
maar gelukkig is hier de wraak van de Sint!
 
nee, nee, de Sint vindt het niet fijn
als ouders het spoor volledig bijster zijn

ik kan natuurlijk een leuke straf voor je bedenken
waarbij ik je gruwelijk ga krenken

mee naar Spanje in de zak
maar zo’n tiep als jij zorgt alleen maar voor ongemak

op een ezel door de hoofdstraat met een bordje om je nek
waarop staat: ’ik zal niet meer jokken!’ Ja! dat is te gek!

Dat filmpje zetten we dan op You Tube, of gaat dat iets te ver?
Even terug naar je cadeau… wat stond er?

Het was even zoeken voor ik erachter kwam
Dat je geen schetsblok bedoelde maar een of andere roman

Marieke wilde allemaal grijze potloden voor je gaan halen
Maar kwam niet verder dan 3H, HB en 2B en zat al snel te balen

Er zijn helemaal geen 50 soorten grijs
Wat maak jij je dochter nou wijs?

Foei, Trudy wat ben jij een stoute meid!
Het wordt steeds gekker met jou, wat ’n absurditeit!

Jij gaat over de knie bij deze grote zwarte Piet
Jij krijg met de roe en stoppen doet Piet niet

Je moeten oppassen wat je op je verlanglijst schrijft, Trud,
Nu sta je mooi voor schut!

Dat zal je leren om niet meer in mij te geloven
Vanaf nu moet je me beloven

Dat je Marieke niets meer op de mouw speldt
En haar voortaan altijd de waarheid vertelt

Snap je de clou al van je surprise?Nee?
Een grote doos suikerklontjes, maar niet voor in de thee

Verder houd ik het nog even geheim en mijn mond stijf dicht
Dit is het einde van mijn gedicht

Groeten van de Sint

 
Lieve Marieke,

Als je maar blijft geloven, dan komen al je dromen uit
In je tuin staat iemand met een hele lieve snuit

Nicky is een lieve pony met een klein postuur
Je kunt je moeder vragen of ze wil helpen met vegen van de schuur?

Met de hartelijke groeten van Sinterklaas