Hans en Grietje en de gevolgen van het zorgzwaartepakket

Hans en Grietje en de gevolgen van het zorgzwaartepakket

“Broer en zus na uren gered uit duinen”, stond er in de kop van het artikel vermeld. Ik dacht alleen maar: Ach, gossie, die arme kinderen, liepen daar hulpeloos rond. Na eerst verstoppertje gespeeld te hebben en daarna ruzie, merkten ze dat ze weg kwijt waren geraakt. In de duinen lijkt elk sprietje en elk hobbeltje zand op elkaar. Die mensen met die hond zagen ze ook nergens meer. Het begon donker te worden. Hans vond nog een half rolletje Mentos in zijn jaszak. Terwijl ze sabbelden op de allerlaatste stopte Hans het papiertje terug in zijn jaszak en vond daar zijn telefoon. Rechtsboven gaf het batterijtje een klein rood streepje aan. Op hoop van zegen belde hij 112. Ze hielden elkaars hand vast…

Toen ik verder las raakte ik in verwarring: ”De 53-jarige vrouw uit Oostvoorne en de 40-jarige man uit Rotterdam waren aan het einde van de middag gaan wandelen….” Zit ik nog wel hetzelfde krantenartikel te lezen? Aanvankelijk dacht ik dat het kinderen betrof…. Jij ook?

Inmiddels werd mijn nieuwsgierigheid gewekt en heb ik het een en ander uitgezocht… het is als volgt gegaan:

Grietje van 53 en haar broer Hans van 40 liepen inderdaad in de duinen, maar ze waren niet alleen. Ze waren gezellig aan het wandelen met hun vader van 89. Grietje heeft haar vader pas in huis genomen, sinds hun moeder is overleden. Haar vader mocht niet meer in het tehuis blijven wonen, aangezien hij ‘te goed’ werd bevonden. Zijn vrouw, ja die was hulpbehoevend, maar hij niet, en aangezien hij een dochter had met genoeg ruimte ging hij maar bij haar wonen. Ondertussen zat Hans in een vechtscheiding en kon hij bij zijn zus de zolderkamer betreden. Hij stond op een dag voor haar deur met in zijn handen een grote doos. Ontgoocheld kwam ze erachter dat alleen zijn modeltreintjes in die doos zaten. Aan schone kleren had hij niet gedacht. Zijn aanstaande-ex had hem toegeschreeuwd dat ze die klote-treintjes anders bij het grof vuil zou zetten. Wat moest hij anders?

Grietje vond het nodig om elke avond boven ‘het prakkie’ te zeggen: ”Net als vroeger, hè?” En elke avond dacht haar vader:”Echt niet! Want mijn Marietje is er niet meer…” Hij verveelde zich kapot met die twee half zachte eieren. Hij werd gek van dat betuttelen. In het tehuis had hij tenminste afleiding. Elke keer valse bingo roepen, daar kon hij geen genoeg van krijgen, een beetje verwarring schoppen bij vergeetachtige vrouwtjes, hier en daar een grap en een grol en plagen en klagen over het eten, dikke pret! Tuurlijk hoorde hij er niet, maar hij was bij zijn Marietje.

Vandaag gingen ze ‘wandelen’, nou, nou, daar zat hij op te wachten hoor. Maar alles is beter dan binnen zitten met tv-MAX. Hij liep langzamer dan zij en ze moesten steeds op hem wachten. Op een gegeven moment zei hij dat hij moet plassen. Hij eiste privacy en zag een mooie kans om te ‘ontsnappen’. Dikke doei! Terug over het pad richting dat warme cafeetje waar ze langs waren gelopen. Hij bestelde een pilsje en twee gebakken eieren met spek. Verkleumd was hij.

Na het tweede pilsje begon het  gevoel in zijn botten terug te komen en hoorde hij sirenes. 

Eindelijk weer eens een leuke dag!

http://www.ad.nl/ad/nl/1012/Nederland/article/detail/3587824/2014/01/31/Broer-en-zus-na-uren-gered-uit-duinen.dhtml 

Voorspellingen voor 2014

Voorspellingen voor 2014

Als ik de tv aan doe, zit ik naar een dj te kijken. Een dj die plaatjes draait uit de TOP 2000. Het publiek bestaat voornamelijk uit mensen die ouder zijn dan ik. Heel soms hebben ze hun kinderen mee genomen. Die kinderen stralen verveling uit: ”Wat doen we hier eigenlijk mama? Je zei dat het net zo iets was als Het Glazen Huis… lijkt er helemaal niet op! Dit is echt saai! Echt iets voor bejaarden!” Tsja… ze mochten kiezen: bowlen met opa en oma of mee met pap en mam. Volgend jaar gaan ze wel naar opa en oma. Of misschien mogen ze dan wel alleen thuis blijven, zo klein zijn ze toch niet meer? Ze mochten tenslotte al CSI kijken.

2014 wordt een heftig jaar. Heftig op het gebied van televisie. Denk je dat je alles gezien hebt? Nee, hoor! Er komt een programma met Gordon, waarin de een na de andere kandidaat hem een blauwtje laat lopen en ze mogen hem allemaal afzeiken op tv. Het heet Gordon Bleu. Albert Verlinde treedt af! Hij treedt af als boulevarddeskundige. Onno blijft overigens gewoon burgemeester van Maastricht, want sinds wanneer is zoiets een reden om af te treden? Er was eens een Belgische burgemeester die zich liet verwennen op een toren door haar vakantieliefde. Filmpje ging de hele wereld over. Tijdens carnaval liet ze zich op de praalwagen bij wijze als parodie op een toren rondrijden. Ze is geloof ik voor een volgende termijn herkozen, niks aan het handje.

Qua politiek wordt 2014 geen spannend jaar! Rutte blijft uiteraard vrijgezel. Alhoewel Balkenende ook aan de vrouw gekomen is. Misschien moet Rutte ook op een datingsite een selfie van zijn ontblote bovenlijf plaatsen. Wrauw! Ik denk dat hij bij zijn collega wereldleiders ineens in aanzien zal stijgen! Markie Sparkie! Och arme… ik denk werkelijk dat hij niet weet wat hij moet op een bunga bunga feestje. Nee Mark, het is geen bingo, je krijgt geen advocaat met slagroom, je wint geen tostiapparaat en je mag niet je moeder meenemen! Tsjonge, jonge! En maar blijven lachen!

Over lachen gesproken: mensen die meer lachen krijgen vanaf 2014 meer korting op hun ziektekostenverzekering. Lachen is namelijk gezond! Plastische chirurgie raakt uit de mode! Leg die spaarcenten maar opzij voor je pensioen. Alcohol en sigaretten worden onbetaalbaar. In plaats daarvan raakt de jeugd verslaafd aan fisherman’s friend en Sisi, het schijnt een killer combination te zijn. Je moet wat om high te willen worden! De Sisi no bubbles is niet aan te slepen. Het wordt ook een fietsjaar! Niet omdat we gezond willen doen, maar omdat de benzine afschuwelijk duur wordt. In februari komt er eindelijk een Elfstedentocht en in maart komen er heftig stormen over ons land. Maart roert zijn staart! Serious request haalt geld op voor de slachtoffers van de bijna watersnoodramp. Talentenjachten worden volgend jaar verboden voor kinderen onder de 12 jaar! Omroep MAX opent bejaardentehuizen voor de bejaarden die nergens terecht kunnen, nadat hun tehuis gesloten is. Ze moeten wel eerst auditie doen, kijken of ze een kunstje kunnen. Uiteindelijk wordt het een reality-programma, door heel het tehuis hangen camera's. Jan Slagter is in zijn nopjes, Erica Terpstra zorgt voor de reportages, Opa Piet zingt de boel aan elkaar, je kunt biljarten met Bassie en Adriaan, Heel Holland kakt, de Geschiedeniskwis met Philip Freriks en rappen met Job ‘Yolo’ Cohen.

In 2014 verwacht ik een ware aardschok in onderwijsland: CITO gaat failliet! 2000 mensen komen op straat te staan. Jeetje, wat een drama, maar niet heus! Goh, de leerkrachten weten precies waar het kind zit en welk onderwijs het nodig heeft. Politiek staat perplex en dat kost Sander Dekker zijn baan: koppen gaan er rollen! Hij treedt af en gaat oliebollen bakken. Tsja, en toen kwam hij erachter dat ook dat zelfs een vak was.

Op de valreep van het jaar raakt Maxima nog een keer zwanger. Het lekt uit dat het een jongetje wordt… maar dat zien we pas in 2015!

Prettige jaarwisseling!

Geluk

Geluk

Gister bij de kapper kwam ik erachter: de uitgroei was breder dan ik dacht! Kapster van een jaar of vierentwintig (max!) durfde te beweren dat haar uitgroei toch “ook echt heel erg” was. Tsja, wat je erg noemt. Erg is een erg relatief begrip. Ik hoorde daar op de radio, dat een tiener zijn hand is kwijtgeraakt met illegaal vuurwerk. Ben je veertien en mis je een hand… dát is pas erg!

Ik kwam er tevens achter dat er al een week kerstvakantie voorbij was. Al een week voorbij, dat betekent dat we op de helft zitten! We mogen bijna weer. Ja mensen, we mógen. Sommigen onder ons kunnen dat namelijk niet zeggen. Die zitten thuis hun ontelbaar zoveelste sollicitatiebrief te schrijven, maar zijn of “te oud”, “passen niet in het plaatje”, “wegens reorganisatie nemen we op dit moment niemand aan” of “zijn overgekwalificeerd”. Ja mensen, dat kan ook. In tijd van crisis kun je overgekwalificeerd zijn. Overgekwalificeerd en uitgerangeerd. Niemand wil je hebben. En dan maar eens kijken wat je aan het einde van de maand overhoudt, he?

De kerstdagen zijn voorbij en ik ben trots op mijn kinderen die genoegen namen met enkele kleinigheidjes. Niet omdat we ons geen grote dure cadeaus konden veroorloven, maar omdat ze eigenlijk alles al hebben wat hun hartje begeert. Is dat erg? Nee! Zijn ze gruwelijk verwend? Nee, dat ook niet. Maar ze zijn tevreden. Tevreden kinderen die heel verrast waren met een kleinigheidje. Alles waar te voor staat is slecht voor je, behalve tevreden. We hadden het geluk dat we in bijzijn van ouders en vrienden kerst mochten vieren. Gelukkig met elkaar. Lachen, kletsen, eten en gekkigheid.

Een stel uit Georgië wilde dat ook: een liefdevolle familie. Vlak voor kerst zou ze haar kindje baren in een vreemd land ver van thuis. Maar het drama sloeg toe. Het ene moment waren zij op zoek naar geluk, werk en een fijn leven in een vreemd land, het andere moment keerden zij kinderloos weer terug… dat is pas erg!

Aan alle mensen die onze kerstkaart, die we veertien dagen geleden verstuurd hebben, nog niet hebben ontvangen omdat de postbode het erg druk had, willen wij het volgende wensen: veel geluk, gezondheid en liefde met elkaar!

http://www.ad.nl/ad/nl/1012/Nederland/article/detail/3568981/2013/12/28/Pasgeboren-baby-in-alle-eenzaamheid-begraven.dhtml

 

Woorden van het jaar 2013

Woorden van het jaar 2013

Jaaroverzicht

Ik zit heerlijk relaxt in mijn geniale huispak van Roy Donders de krant van 16 december te lezen. Daar heb ik nu in de kerstvakantie eindelijk tijd voor. Ik zie dat de Dikke van Dale het woord van het jaar heeft gekozen: namelijk het woord Selfie. Ik vind het niet zo’n heel bijzonder woord, eigenlijk. Beetje zo, zo. Gaat wel. Mwah. Beetje vroeg om het woord van het jaar te kiezen, als je nog krap twee weken moet, maar goed. Waarschijnlijk hebben ze bij de Dikke van Dale ook kerstreces?

Een ander nieuw woord is twerken, beetje opwindend heupwiegend dansen. Misschien nooit van gehoord? Vast wel eens gezien, op een bruiloft wanneer je achternicht te veel gezopen heeft. U kent phubben? Tenminste u ergert zich eraan, maar weet waarschijnlijk niet dat het zo heet! Terwijl je met iemand in gesprek bent, gaat die persoon ongegeneerd zijn smartphone checken (“Ja ja, ik hoor je wel, maar ik móet dit even beantwoorden.”) We zijn op school bezig met het invoeren van uitgestelde aandacht, maar waar doen we het eigenlijk voor als iedereen nú bediend wil worden? Na de al járen bekende muisarm, spreekt men over de gameboyrug, veel gamen in een slappe houding, komt veel bij jongens voor. Soms in combinatie met Scheefwerken (werk onder je niveau doen). Je zal een soort Quasimodo worden als je een gamboyrug hebt en scheefwerkt! Het afgelopen jaar had men het ook over Wraakporno, Koningslied, Hooliganheffing, bitcoinmiljonair, potvisprotocol, bijenmakelaar, participatiesamenleving, hollancinatie, christamaholic en serieverslaving. Ik dacht dat het betekende dat je de ene verslaving na de andere kreeg, dus van drank naar drugs naar gok naar sexverslaving. Maar, nee! Je bent dan verslaafd aan het kijken van series met in je hand een e-sigaret! Minder spannend en minder risico’s voor je gezondheid, denk ik. Of kun je ook een serieverslavingsrug krijgen? Vast wel.

Dan kwam er ook nog een Asodiplomaat voorbij. Denk maar aan die Rus die dacht dat hij alles maar kan doen, omdat hij onschendbaar zou zijn. En die scholieren die van een Inkeerregeling gebruik konden maken naar aanleiding van hun examenfraude. Heel veel mensen hebben het afgelopen jaar gebruik gemaakt van een Inhaalconcert van Anouk. Jij hebt een fashiontwin terwijl je partner in een modeslaap zit. Candycrushers gingen over de kauwgombrug. We hadden het over Peuterpads, I-padscholen, digipeuters, kleutertoetsonzin en inspectiestress. Daarnaast een keukenpad voor in de keuken om je recepten op te lezen. Citodoelstelling mag van mij uit het woordenboek, zo ook de relkleuter. Daarvoor in de plaats komt de CC (de chagrijnige chauffeur die in overspannen toestand is afgevoerd).

Uitvindingen van het jaar: phoneblocks, kunstofarchipel en niet te vergeten het glow in the dark fietspad! Herfstkruidnootjes dat zijn die zakken die eind augustus in de winkel komen. Het overschot uit het magazijn, die op moeten voordat de nieuwe verse scheepslading aankomt.  En wat doen we ermee na 5 december? Dan maken we toch gewoon een kruidnootjesrestjestaartbodem!

Digitale nalatenschap! Wat moet er gebeuren met je FB account als je ineens dood gaat? Wie weet je wachtwoord? Of blijf je digitaal onsterfelijk doordat niemand je account afsluit? Iemand pleegde dit jaar zelfs Twarakiri.

Een poezenyogastandje (nee, is niet wat je denkt, viezerik!) dat is wanneer je je kat fotografeert in een bijzonder ontspannen houding.

De goede Sint zorgt voor veel creativiteit met taal, en niet alleen met de gedichten: Pakjesavondspits, en de pietendiscussie zorgde weer voor arrestatiepieten. De sprookjesachtige woorden als farmareuzen, kaboutermos en ijshaar zijn mijn favoriet. Moskoviaans is aanstellerig taalgebruik. Een Chinesewraakactie is actiekorting op gerecht 39 met rijst vanaf nu heet dat Nasi Gordeng. We krijgen binnenkort een overschot aan Bejaardenthuislozen n.a.v. het sluiten van bejaardentehuizen! Straks krijgen we ook nog bejaardenhangplekken? Heb je al gehoord van windjesfetisjisme? Jak, sommige dingen hóef je niet te weten! We kunnen via Serieus rekerst poeples krijgen en mag je in India niet meer op straat poepen, omdat het een openluchtontlastingvrijestaat is geworden.

Op dit moment hebben ze het over Onnozele Onnodige Onnogate. Maar laten we tot slot het kinderkoesterweekend niet vergeten wat speciaal voor Julian en Ruben is opgericht tijdens Hemelvaartsweekend, zodat we hen nooit zullen vergeten!

Vrede op aard’

 

nieuwe schoenen

Nieuwe schoenen

Op de verjaardag van mijn moeder had ik ze aan. Mijn nieuwe aanwinst van maar liefst 12 centimeter hoge zwarte elegantie. Topjurkje erboven en voilà; ik kon de gastvrouw spelen. We hadden ons lekker uitgesloofd met high-tea, want oma wordt maar een keer 70, hè? De een naar de andere oom en tante kwam binnen. Maar na 34 keer heen en weer lopen, volle dan wel lege glazen dan wel kopjes thee dan wel koffie en niet te vergeten de schoteltjes, begon het kweetnietwatvoorleer te knellen!

Fluisterend vroeg ik mijn zoon of hij mijn anderen exemplaren uit de auto wilde halen, en dat deed de schat! Moeders kon nog even vooruit.

Na de high-tea namen wij liefdevol afscheid van alle gasten en gingen wij op weg naar een volgende verjaardag. Een kinderverjaardag wel te verstaan. En een kinderverjaardag kan je niet voorbij laten gaan, natuurlijk! Wat een timing! We konden gelijk aanschuiven. Met een plastic bordje in ons hand schepte we lekkere Chinese gerechten op. Daar waren we echt aan toe, na 14 gebakjes…  ik nam plaats op een klapstoeltje, niet wetende dat er naast mij een ware charmeur zou plaatsnemen! Zijn beentjes bengelden over de rand van zijn klapstoel. We raakten in gesprek over zijn hobby: de scouting. Hij vertelde wat ze daar zoal doen en dat hij er veel vriendjes heeft. En toen kwam het: hij had nieuwe schoenen gekregen! Ik keek naar zijn ontschoende sokkenvoetjes. Alsof hij mijn gedachten kon lezen stoof hij van zijn stoel en glipte de gang in om binnen één tel terug te komen met zijn aanwinst. En inderdaad! Ze hadden de wauw-factor! Ik hield ze onder mijn voet om te laten zien dat hij “al bijna mijn maat” had. Hij glunderde ervan. Vol trots ging hij dan maar de kamer rond om ze aan allerlei ooms, tantes en aanverwanten te laten zien. Iedereen zei iets leuks: ”Zozo… Zijn die nieuw? Wauw! Wat stoer! Heb jij al maat 34? Tsjonge jonge…” Heerlijk zo’n rondje langs allemaal mensen die iets liefs zeggen over je schoenen. Ik herinnerde me dat ik, toen ik nog een kleutergroep had, de kleuter ook een rondje in de kring liet lopen met zijn nieuwe schoenen, dan wel nieuwe jas of iets anders. We hadden er een bijpassend liedje bij: ” ... heeft nieuwe schoenen, schoenen, schoenen. … heeft nieuwe schoenen van je dippie dappie do!” Waarbij de kleuter vol trots de kring rondhuppelde.

Stiekem zouden we dat allemaal misschien wel eens willen, hè? “Zo, heb jij nieuwe schoenen? Wauw! Die zijn mooi!...”
Jammer… die van mij liggen in een plastic tasje in de auto… ze knelden een beetje… Ik wilde er zo graag glunderend de kamer mee rondhuppelen...

Oh Dennenboom oh dennenboom

De Dennenkenner

“Hoe hoog mag tie worden, mevrouw? Beetje vol van onderen? Ik heb hier een echte Nordmann. Nee, die u vast heeft is een gewoon sparretje. Of tie uitvalt? Veel water geven onderin en niet naast de centrale verwarming zetten, ha, ha. In principe naaldvast,  ja. U wilt er maximaal 20 euro voor uitgeven? Nou, dan moet ik even achterin kijken, maar dan geef ik geen garanties hoor. Thuis lijkt ie altijd kleiner, he?”

De dennenkenner vertelt  je alles over zijn handelswaar: de kerstbomen. Bij voorkeur een mannetje op een straathoek met een bord van karton en een pijl: HIER KERSTBOMEN! Duidelijker kan niet! Hier moet je zijn en niet in de mega-ijzerwarenwinkel of tuincentrum. Want deze dennenkenner weet er nou eenmaal meer van! Zo simpel is het! Hij kan er in geuren en kleuren over vertellen. De levensloop van het boompje. Uit welk land hij komt. Hoe hij gesnoeid is. Hoe hij is opgeslagen en vervoerd werd. Je krijgt er bijna een stamboom bij. Hallo! We gaan hem niet adopteren. We nemen hem een week of drie in huis, versieren hem en daarna dumpen we hem weer. Je kunt bijna spreken van een kortstondige  romance.

Weetje: Dat er in Nederland alleen al bijna 3 miljoen bomen in huis genomen worden, sommigen mogen in de voortuin blijven staan. (Daar vallen de naalden tenminste niet uit door de cv.) Dat de naam Nordmann afkomt van de Finse bioloog Alexander Nordmann. Hij heeft de boom in Europa geïntroduceerd als  de ideale kerstboom, omdat hij minder uitvalt. En nu wil je weten hoe het komt dat hij minder uitvalt? Nou, dat komt omdat de Nordmann langzamer groeit. En daarom is hij ook duurder.  (Dat weet je dan ook weer, he?)

Wat doet zo’n kerstbomenverkoper eigenlijk de rest van het jaar? (Behalve op hoorcollege bij Dr. Alexander Nordmann?) Misschien is hij wel getrouwd  met Dieuwertje Blok? Die is ook 11 maanden per jaar vrij. 11 maanden per jaar vrij! Dat heeft mijn decaan vroeger niet verteld, dat die optie er was. Bestond toen ook nog niet: Sinterklaasjournaalanchor. Bestaat er een stand-in voor Dieuwertje? Wat als ze net eind november ziek wordt? Ik sta te trappelen, hoor. Vol verwachting klopt mijn hart. Krijg ik dan ook een artiestennaam? Of is Dieuwertje haar echte naam?

Dirk de Dennenman en Dieuwertje Blok staat er op de voordeur. Hij heeft de mooiste boom voor hunzelf bewaard. Handelen met voorkennis noemen ze dat, maar geen haan die daar naar kraait. Lekker vol van onderen en een mooie ranke bovenkant. Dirk zingt erbij: “Oh dennenboom, oh dennenboom. Wat zijn je takken wonderschoon! Ik hebbie laatst bij de Gamma zien staan, toen zat er een ander prijskaartje aan! Oh dennenboom, oh dennenboom…” Dieuwertje wacht altijd tot 6 december, tot dat haar vriend de bisschop het land uit is gezwaaid. Ze heeft haar kerstpakket van de NPS onder de boom uitgestald. Het thema van dit jaar is: “natural high” de foodtrend voor 2014! Allemaal gezonde etenswaar en leeftips. Na al dat strooigoed je lijf weer in balans krijgen. Back to basics! Volgend jaar kunnen we bij Dirk een boom leasen. Een boom met kluit. Hij zet hem dan terug in de natuur. Je kunt hem het hele jaar bezoeken en vertroetelen. In december kun je hem weer in huis nemen. (Niet te dicht bij de cv, he?) Dan willen we er wel alles van weten! Want dan is het bijna een adoptieboom. Oh dennenboom, oh dennenboom, wat zijn je takken wonderschoon…

Wat wil je later worden?

Wat wil je later worden?

 

15 jaar is hij pas ; de Vlaamse Giel. Afgelopen woensdag is het op het vliegtuig gestapt naar India, om daar een boeddhistische leermeester te worden.

13 jaar is ze pas; Danielle. Trots en verlegen vertelde ze in DWDD dat ze is aangenomen bij het Bolshoi ballet in Moskou. Ze is uitverkoren om met allemaal andere tienermeisjes haar balletopleiding in Moskou te volgen. Ze is ongeveer 2500 kilometer van haar ouders, familie en vrienden vandaan.

Wil je dat op die leeftijd al achter laten? Kán je dat op die leeftijd al achterlaten? Er gebeurt zoveel in de puberteit.

Twee weken geleden hadden we een ouderavond. De bedoeling is om een lang weekend naar Tsjechië te gaan met groep 7/8. De meeste ouders deelde het feit dat zo’n reis een bijzondere ervaring voor de kinderen zal opleveren. Maar er waren ook ouders die niet wisten of hun kind zo’n reis zonder hun ouders wel aan kon, aangezien ze nog nooit ergens hadden gelogeerd. Ik verbaasde me daar wel over. Het is niet zo dat je kind elke week ergens gaat logeren, maar zo af en toe eens bij opa of oma, een tante of bij een vriendje is toch echt wel goed voor hun ontwikkeling. Maar om nou met je 13^de of 15de al uit huis te gaan om zelfstandig aan de andere kant van de wereld een opleiding te gaan volgen?

Er zijn mensen die op hun zesde al weten wat ze willen worden. Maar door van alles en nog wat, wel of niet de juiste keuzes gemaakt of gekregen, zitten ze ineens op hun 37^ste van 17.00-22.00 in een callcenter via de telefoon mensen dubbel glas aan te smeren. Het schijnt een top-avond te zijn als je in die vijf uur drie offertes heb weten te regelen. Daarentegen ben je in diezelfde vijf uur 78 keer afgewezen! Nou, dat lijkt me ook niet echt fijn voor je zelfvertrouwen. En ook niet fijn voor je portemonnee, aangezien je betaald krijgt per offerte.

Op mijn 18^de wist ik het pas! Ik hielp op woensdagmiddag in het buurthuis bij de knutselclub. Ik weet nog dat ik verontwaardigd was naar de decaan van mijn middelbare school: waarom heeft niemand me ooit gezegd dat kinderen zo leuk zijn?

22 jaar is hij pas; Douwe Bob. Kind van een oude hippie kunstenaar. Hij zat in hetzelfde programma als Danielle. Het was een mooi emotioneel verhaal, en zíngen dat die jongen kan! Zijn moeder zegt het zo mooi in de documentaire: ”Douwe is de artiest geworden, die zijn vader nooit heeft kunnen worden.” Douwe stond vorig jaar al op Pinkpop.

5 jaar is hij pas; Miles Scott uit San Francisco. Hij heeft leukemie en de Make-a-Wish foundation had voor hem een batmobiel geregeld. Hij mocht Batman zijn voor één dag: een bankoverval stoppen, een vrouw redden en een ontvoering tegenhouden. Het was een fantastische dag!

“En wat wil je later worden, Miles?, vroeg de verslaggever.

Miles dacht even na en zei: “Beter, meneer, ik wil graag beter worden!”