hommel

“Urenlang tv kijken of computerspelletjes spelen is niet schadelijk voor de sociale ontwikkeling van jonge kinderen.”

 

“Urenlang tv kijken of computerspelletjes spelen is niet schadelijk voor de sociale ontwikkeling van jonge kinderen.”

http://www.nu.nl/media/3382448/lang-tv-kijken-niet-schadelijk-sociale-ontwikkeling-kind.html

“Urenlang tv kijken of computerspelletjes spelen is niet schadelijk voor de sociale ontwikkeling van jonge kinderen.”, zeggen Britse experts. Waarom twijfel ik dan aan zo’n onderzoek? De beeldbuis is de laatste jaren geëvolueerd van nieuws- en informatieverstrekker tot entertainmeubel! Ik meen me te herinneren dat er in mijn tijd niet veel meer was dan Paulus de Boskabouter, Beertje Colagol en de Berenboot. Niet te vergelijken met Avatar en natuurlijk Sponge Bob. Ik heb menigmaal mijn zoon ervan geprobeerd te overtuigen dat het stemgeluid van Spónge Bób te erg is voor moederoren. Ik kom er gewoon niet overheen.”Na dit filmpje mag de tv wel uit!”, probeer ik te vergeefs. Thuis ben ik ook maar gewoon moeder en geen juf tenslotte. Toen mijn kinderen jonger waren, bezáten wij de afstandbediening en konden wij nog bepalen wat er gekeken werd. Je kon ze toen van alles wijsmaken, tenslotte konden ze nog niet lezen en wisten niet wat er in de tv-gids vermeld stond. Wij probeerden dan de educatief verantwoorde programma’s voor hen uit te zoeken. We dachten dat we ze voor de gek konden houden! Ha! Sponge Bob pakt me nu dagelijks terug:”Ik ben er klaar voor, ik ben er klaar voor!” Terwijl ik tijdens het koken denk:”Ik ben er klaar mee, ik ben er klaar mee!” Wij hadden naast de pc een kookwekker die na 40 minuten afging. “Nu mag je zus!”, terwijl onze zoon afdroop. Hij vond het leuk om viruele dierentuinen en pretparken te bouwen en dat duurt nou eenmaal langer dan 40 minuten. Snap dat dan, mam!

Toch schrik ik van de cijfers: 15 procent van de 11.000 onderzochten 5 jarigen keek meer dan drie uur tv per dag. Meer dan 3 uur bij de virtuele oppas! En dan toch zeggen dat tv-kijken niet schadelijk is voor de sociale ontwikkeling! Wanneer maak je dan vriendjes? Los je conflictjes op? Leer je voor jezelf opkomen? Doe je verbale vaardigheden op? Leer je communiceren? Leer je omgaan met winnen en verliezen? Leer je incasseren? Leer je spelen met vriendjes, spelen met je broertje, zusje, papa of mama? Leer je ontdekken, experimenteren, uitdagen, verstoppertjes spelen? En doe je motorische vaardigheden op, zoals klimmen, rennen, stoeien, handstand tegen de slaapkamerdeur, balletje trap of knikkeren?

Tv-kijken zet wel degelijk aan tot gedrag. Vooral de reclames tussendoor zetten aan tot hebberigheid en kóópgedrag. Wat dan grappig is dat we allerlei gezelschapsspelletjes en binnen- en buitenspeelgoed voorbij zien komen. Ik vermoed dat die gezelschapsspelletjes in de kast verdwijnen. Daar heb je toch geen tijd voor als je meer dan 3 uur per dag tv kijkt! En buitenspelen met je nieuwe frisbee? Daar moet je wel eerst vriendjes voor maken. En hoe moet dat ook al weer? Die gezelschapsspelletjes zien we over een paar jaar wel weer terug voor een prikkie op een kleedje bij Koningsdag. “Helemaal compleet en zo goed als nieuw! We zijn er klaar mee! We zijn er klaar mee!”

Heeft u ook kippenpootjes? Loopt moeilijk, hè?

Heeft u ook kippenpootjes?

Loopt moeilijk, hè?


We zijn er nog net op tijd bij, want hij is bijna los. De meest bakken zijn al leeg. Er liggen alleen nog wat kleine pootjes. Ik sluit achteraan in de rij aan.

“Pondje ?”, vraagt de kippenboer aan de vrouw die naast me staat. Blijkbaar koopt ze vaker “een pondje”. Ze knikt en vraagt: ”Vrouw er niet?”. Poelier gooit dampende nieuwe pootjes in een lege bak. Hij schept een pondje in een zak voor haar. Zijn reuzenhanden vallen me op, of zijn de pootjes zo klein deze keer?  Terwijl ik 0,685 op het display van de weegschaal zie staan, vertelt hij: “Teen gebroken!”

“Joh?”
Misschien hoef je bij vast klanten niet meer te vragen of het ietsje meer mag zijn.
“Ben je d’r op gaan staan?”, grapt ze.
Als zijn voeten ook reusachtig zijn, zou me dat niet verbazen. Ik schat dat er weinig ruimte is achter de toonbank.
“Nee”, zegt de poelier. “Boek op gekregen!”
“Joh?”
“Jaha, een boek van Rien Poortvliet…”

Ik moet oppassen dat ik niet ga glimlachen. Ik verwacht dat de poelier met zijn reuzenbenen zo over de toonbank kan stappen en dit kaboutervrouwtje kan pletten.

Een boek van Rien Poortvliet!, denk ik. Het boek der Kabouters? O, nee!

“Dat is een zwaar boek hoor!”, gaat hij verder. “Een páárdenboek! Zo op haar blote tenen!”

De vrouw kijkt geschokt en rekent af. Waarschijnlijk ziet zij net als ik een blauwe kloppende teen met aan de bovenkant nog een klein stukje van een glimmend rood gelakt teennageltje. Jak!

Dan zijn wij aan de beurt. Ik vraag wat milde en wat pittige pootjes.

Alle grappen die we de afgelopen weken hebben gemaakt over paardenvlees, zal ik maar niet maken.

Ik moet ineens denken aan Jessica Simpson, die bij het eten van kippenvleugeltjes aan haar toenmalige verloofde vroeg: “rare naam Buffalo Wings… Buffels hebben toch geen vleugels?”

Wat wil je later worden als je groot bent? Koningin!

column geplaatst in http://www.praxisbulletin.nl/Artikel/Column-Wat-wil-je-worden-als-je-groot-bent.htm
 

Wat wil je later worden als je groot bent? Koningin!

Het nieuwe thema voor de kleutergroepen is beroepen.

”Wat wil je later worden?” is de hamvraag aan de kinderen. Op het woordvel komen een aantal beroepen, zoals: piloot, kok, vrachtwagenchauffeur, politie, brandweer, moeder, voetballer, actrice, danseres, dierenarts, etc.

“Ik wil politie worden!” Zo grappig, dat ze er bij brandweer en politie nou nooit het woordje man of vrouw achter zetten, hè? Mijn zusje wilde vroeger ‘timmer’ worden net als haar vader. Alsof het onzijdig is, of te wel (zoals ze dat tegenwoordig noemen) genderneutraal. Stel je voor dat een kind vuilnisman of vuilnisvrouw wil worden. ”Wat wil je later worden?” “Nou, vuilnis!”, klinkt dan wel een beetje raar, vind je niet?

Toch leuk dat Zwarte Piet ook nog steeds wordt genoemd. Tenslotte haal je elk jaar je Zwarte Pieten diploma, dus je weet maar nooit of de Sint een vacature uitzet.

David speelde in de kappershoek. Hij was helemaal in zijn element als kapper in zijn kapsalon. Zijn vrouw mocht voor! De andere klanten moesten maar even in de wachtkamer een tijdschrift gaan lezen. Wel kregen ze van hem een kopje koffie, toch aardig van David.

“Goh”, vroeg de juf. Is dat je vrouw?”

“Ja!”, zei hij “En we hebben ook kinderen.”

“O, ja, hoeveel?”

“Nou 100!”, zei David.

“Zo, zo, …  100 kinderen!?”

“Ja!”, zei hij beslist.

“En waar zijn jullie kinderen dan?”, probeerde de juf nog.

“Nou op school!” (logisch)

Laten we hopen dat er ook nog kinderen juf of meester willen worden!

Ik fantaseer dat Maxima’s lijstje er als volgt uitzag: bankdirecteur, diplomaat, econoom. Maar bovenaan koningin!

Koninginnen kende ze alleen uit sprookjesboeken, legendes en verhalen. Koninginnen hebben een prachtig landgoed waar altijd de mooiste rozen bloeien. Koninginnen dragen de mooiste jurken, genaaid door de beste kleermakers, gemaakt van stoffen vanuit de meest exotische oorden. Koninginnen zijn geliefd onder de bevolking en natuurlijk houdt zij ook van hen!

Een grappig volk op houten schoenen, die ondanks de regen moppen blijven tappen. Een grappig volkje onder de zeespiegel. Daar was nog één kroonprins die een koningin zocht!

Geen gewone koningin, nee.... de mooiste en de liefste van allemaal! Alleen zij zou zijn vrouw worden! En ze zullen drie dochters krijgen, wiens namen met de A beginnen. De A van Argentinie en de A van Adel.

Ja, Maxima heeft hier ongetwijfeld al vanaf de kleuterklas van gedroomd…

Wat wil je later worden als je groot bent?

Wat wil je later worden als je groot bent?

Het nieuwe thema bij de kleutergroepen is beroepen en daarin maken deze jonge kinderen kennis met de bakker, kapper, monteur, timmerman, chirurg, tuinman, schooljuf, winkelier, enzovoorts. De juffen gingen verkleed langs alle groepen. Juf! Wat heeft u nou voor vieze trui aan! Ja, ik ben een bouwvakker! Overigens had deze juf geen bouwvakkersdecolleté. Sommige collega’s weten al vanaf hun zesde dat ze juf wilden worden. Met een krijtje en een stok speelde ze schooltje met de buurmeisjes.

Sacha de Boer gaat haar passie volgen. Na ongeveer 20 jaar journalistiek gaat ze meer doen met fotografie. Hoe mooi is dat? Slow jounalism noemt ze het.

De koningin stopt ook met werken, die wil oma worden. Zal zij ook langs de kant van het zwembad staan als een van haar kleinkinderen voor het zwemdiploma-A gaat? En neemt ze weleens een kleinkindje achterop op de fiets? Cakejes bakken, voorlezen en verstoppertje in het grote paleis zie ik haar wel doen. Oma, waar ben je nou? Nu wil ik in de dekenkist, oma, en dan mag jij me zoeken. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 en wie niet weg is is gezien, ik kom! Prinsesje spelen met een kitscherig diadeempje van de Wibra op haar hoofd. Taartjes kleien met Play-Doh. Langs de kade met een vlaggetje in haar hand wachten op de Sint. Wat een leuke ervaring, zo achter een dranghek met aan elke hand een kleinkind! De jongste twee, want die geloven er nog heilig in. Het pakje Wicky heeft gelekt over haar makkelijkste laarzen. Maar het maakt haar niet uit, want ze is geen koningin meer maar oma. Voor haar kleinkinderen is ze de liefste en beste oma van der Nederlanden.

Er was eens een Hagenees die de beste wielrenner van der Nederlanden wilde worden… niet gelukt! Want valsspelen, dat mag niet. Dat weten kinderen zelfs! Wat gaat hij eigenlijk de rest van zijn leven doen? Wat wil je worden als je groot bent, Michael? Aan deze beroepen is de komende jaren een tekort: bouwvakker, monteur, lasser, schoenmaker en concierge. Nou… kies maar! Misschien kun je de beste schoenmaker van der Nederlanden worden… wie weet? Misschien wel van de wereld! Ik heb gehoord dat ex-paus Benedictus zich vanaf nu bezig gaat houden met het sparen van rode muiltjes. Misschien kun je die voor hem gaan maken? En dan kun je gelijk bij hem in de biecht!

 

Vest

Vest

Afgelopen maandag waren er enkele dames bij DWDD die licht verontwaardig te kennen gaven dat er te weinig intelligente vrouwen aan deze tafel zouden doorschuiven.  Vervolgens ontstond een wat vaag gesprek waarin niet echt duidelijk  werd  wat deze vrouwen te melden hadden.  Deze vrouwen waren hoogleraar, dan wel een hoge baas ergens. Ze zeiden ook nog dat ze weinig tv keken. Ja, lekker makkelijk is dat toch, he? Ergens over gaan lopen klagen, terwijl je er niet eens vaak naar gekeken hebt.

Er schuiven toch zat vrouwen aan bij Matthijs? Als trouwe kijker moet dat toch opvallen. En waarom moeten de vrouwen dan altijd maar intelligent zijn en iets te melden hebben? Af en toe een domme doos kan ook een heel verhelderd gesprek geven, vol humor. Niet te vaak, hoor, want dan gaat het weer vervelen.

Die vrouwen gaven dan ook nog aan, dat ‘stel’, ja ‘stel’, ze werden gebeld, dat ze dat dan wel een beetje bijtijds wilde weten ivm kapper en een jurk die ze moesten uitzoeken. Vrouwen moeten er toch wel een beetje appetijtelijk uitzien op tv. Je komt al snel 5 kilo aan en op een breedbeeldtv nog 2 kilo meer dan een flatscreen, heb ik gehoord.

Ik ben daar als geëmancipeerde vrouw toch wel verbaasd over. Het is niet zo dat je geselecteerd moet worden omdat je een vrouw bent, maar omdat je ergens goed in bent. Je kunt goed zijn in je vak, maar als je jezelf niet kunt presenteren dan heb je niets te zoeken aan de tafel van Matthijs van Nieuwkerk. Zit je daar gekapt in je mooiste jurk en je zal niet uit je woorden kunnen komen, met al je kennis die je hebt, brabbel, brabbel, bla, bla… Er kijken geloof ik iets van 3 miljoen mensen naar, live! Nee, dat is lekker wakker worden de volgende dag… durf je je toch niet meer te vertonen? Trek gelijk je joggingbroek aan en gooi die jurk ergens achterin de kast, ‘stel’, ja ‘stel’ dat iemand die jurk herkent?

Ze hadden het gespreksonderwerp om moeten draaien. Er zitten ook wel eens zeer onaantrekkelijke mannen, die niet perse super intelligent zijn , geen humor hebben en ook nog niets te melden hebben.  Kijk, zulke mannen mogen er wel wat minder op tv komen. Dat had misschien een leuker item geweest aan tafel?

Gisteren zat trouwens ene Merel van Leeuwen bij DWDD, journalist die rechtzaken verslaat. Ze zat er om haar kennis van zaken. Ze had haar makkelijkste vest aangetrokken en haar haar leek niet gekamt. Fantastisch!

Paard van Troje

Paard van Troje

Achterin de vriezer vind ik een wit uitgeslagen bonk bevroren vlees. Het stickertje is er afgevallen. Ik kan de kleur niet echt onderscheiden. Hmmm… het zou kipfilet kúnnen zijn… maarrr… het zouden ook varkenslappen kunnen zijn. Dan wacht ik maar af tot het is ondooid.

Ik moet ineens denken aan de  biefstukkoning. Wat zei hij nou: ”Ik heb nooit gezegd dat het koeienbiefstuk was, gewoon biefstuk en het is al jaren paard, geen haan die er naar kraaide…” Tsja, van zo’n worst lust ik er  wel een. Kunnen we binnenkort  onze over het paard getilde MacburgerDonalds  gaan verwachten met een smoesje: “Ja, ja, 100% puur! , ‘beef’ betekent in het Schots ‘paard’, wisten jullie Europeanen dat dan niet? In tijden van crisis kiezen wij ook voor een goedkopere variant. Hebben jullie ook gemerkt dat het plakje augurk ervan af is?”

Paardenvlees heeft voor heel veel mensen emotionele waarde. Net als konijn, dat zien ook veel mensen liever niet op hun bordje liggen. Ik weet nog goed de zomer van 1985, dat we met de hele familie de dieren van mijn tante in Italië gingen slachten om vrieskistklaar te maken. Kippen, kalkoenen en konijnen. Mijn neefje kreeg die avond geen hap door zijn keel…

Mensen (op vegetariërs na) eten gerust vlees, zolang ze maar niet weten waar het vandaan komt. Geen beest dat we hebben geknuffeld of in de ogen hebben gekeken. Ik haalde een keer een hele grote pompoen . Hij was zo groot dat ik hem moest dragen als een baby . Er zaten halloweenstickers  op geplakt: tanden en ogen. Ik heb de pompoen geknuffeld en in de ogen gekeken, maar ik heb er tóch lekkere soep van gemaakt!

We eten de dieren waarvan we houden niet; wij eten geen hond of kat. In andere landen eten ze misschien wel alles wat beweegt, weet ik veel. Er zijn landen waar ze veel insecten eten. Waarom eten wij dat eigenlijk niet? Of zit iedereen ineens op een workshop sprinkhaanknuffelen? Zonder dat ik dat weer weet. Mis ik weer een hype?

Meelwormen hebben geen ogen. Het schijnt dat je ze makkelijk kan roerbakken en een beetje nootachtig smaken. Toch ken ik niemand die ze eet. Of zitten ze stiekem in de lasagna van de Euroshopper, zonder dat het op de verpakking staat vermeld?

Het waren trouwens varkenslappen. We hebben varkenslappen gegeten met kerriesaus , wilde rijst en boontjes. Ach… een gegeven paard mag je niet  in zijn bek kijken.