zondag 18 november 2012

Zij gelooft in mij

Zij gelooft in mij

 
Beste Sint,

Ik ben in de war!
Mijn moeder heeft gezegd dat u niet bestaat!
Ik vond het héél erg! Dat mag ze toch niet zeggen, Sint? Weet u wat ze zei?

 “Marieke, ik moet je iets vertellen… Sinterklaas is een verklede man; een acteur die om de zoveel jaar vervangen wordt. Het is een oer-Hollands feest, hartstikke leuk, en dat toneelstukje er omheen hoort erbij. De pieten zijn geschminkte cabaretiers. De Sint die elk jaar bij ons thuis kwam, dat was je opa, rook je dat niet? En die cadeautjes? Die kocht ik! Nu snap je zeker wel waarom je nooit een echte pony kreeg, hè? Je zit nu in groep 5 en we gaan nu surprises maken! Gezellig! En daar hoort ook een gedichtje bij. Daar wil ik je wel bij helpen, hoor, behalve als je mij getrokken hebt, dan moet je het maar aan je broer of zus vragen!”

Ik heb dus een lootje getrokken… u raadt het al, zeker? Ik heb mijn moeder… en weet u wat ze wil? Een schetsblok met potloden. Ik snap er niets meer van…
Kunt u me helpen?

Liefs van Marieke

 
Beste Marieke,

Jij bent niet in de war, hoor!
Je moeder, dié is in de war!
En je opa!
Die zich als mij probeerde voor te doen. Wat ’n afgang! Zag er niet uit! Maar mijn pieten konden hem niet meer op tijd tegen houden.

Een schetsblok, zeg je? Hmmm… ik zal er voor zorgen dat het allemaal goedkomt.

Als je maar in me blijft geloven!

Hartelijke groeten van Sint Nicolaas.

 
Beste Trudy,

De Sint zat te denken
Wat hij Trudy zal schenken

het is niet gemakkelijk dit jaar
wat Sint heeft hier te maken met een echte leugenaar

de Sint is namelijk wat ten gehoren gekomen
dat er hartewensen worden ontnomen

hoe is het mogelijk dat je jokt tegen je bloedeigen kind?
maar gelukkig is hier de wraak van de Sint!
 
nee, nee, de Sint vindt het niet fijn
als ouders het spoor volledig bijster zijn

ik kan natuurlijk een leuke straf voor je bedenken
waarbij ik je gruwelijk ga krenken

mee naar Spanje in de zak
maar zo’n tiep als jij zorgt alleen maar voor ongemak

op een ezel door de hoofdstraat met een bordje om je nek
waarop staat: ’ik zal niet meer jokken!’ Ja! dat is te gek!

Dat filmpje zetten we dan op You Tube, of gaat dat iets te ver?
Even terug naar je cadeau… wat stond er?

Het was even zoeken voor ik erachter kwam
Dat je geen schetsblok bedoelde maar een of andere roman

Marieke wilde allemaal grijze potloden voor je gaan halen
Maar kwam niet verder dan 3H, HB en 2B en zat al snel te balen

Er zijn helemaal geen 50 soorten grijs
Wat maak jij je dochter nou wijs?

Foei, Trudy wat ben jij een stoute meid!
Het wordt steeds gekker met jou, wat ’n absurditeit!

Jij gaat over de knie bij deze grote zwarte Piet
Jij krijg met de roe en stoppen doet Piet niet

Je moeten oppassen wat je op je verlanglijst schrijft, Trud,
Nu sta je mooi voor schut!

Dat zal je leren om niet meer in mij te geloven
Vanaf nu moet je me beloven

Dat je Marieke niets meer op de mouw speldt
En haar voortaan altijd de waarheid vertelt

Snap je de clou al van je surprise?Nee?
Een grote doos suikerklontjes, maar niet voor in de thee

Verder houd ik het nog even geheim en mijn mond stijf dicht
Dit is het einde van mijn gedicht

Groeten van de Sint

 
Lieve Marieke,

Als je maar blijft geloven, dan komen al je dromen uit
In je tuin staat iemand met een hele lieve snuit

Nicky is een lieve pony met een klein postuur
Je kunt je moeder vragen of ze wil helpen met vegen van de schuur?

Met de hartelijke groeten van Sinterklaas

woensdag 7 november 2012

pesten


“Je hebt dikke konijnen en je hebt dunne konijnen. Je hebt slimme konijnen en je hebt domme konijnen. Je hebt brave konijnen en je hebt stoute konijnen. Je hebt jongenskonijnen en je hebt meisjeskonijnen. Allemaal hebben ze twee lange oren… behalve Rikki… hij heeft een hangoor!”

Zo begint een van de beste prentenboeken ooit gemaakt over pesten, van Guido van Genechten. Rikki met zijn hangoor wordt gepest, maar… daar verzint hij wat op en uiteindelijk komt het allemaal goed! Ik heb dit boek ontelbaar keer voorlezen in gr ½ en 3.

“Ruzie maken is niet fijn! We willen allemaal vriendjes zijn!”

In prentenboeken, leesboeken, films en strips komt het gelukkig bijna altijd goed. De dader wordt gepakt of verslagen en het slachtoffer overwint. Het goede overwint het kwaad! Bijna altijd!

Maar helaas is het echte leven anders…

De gevaarlijkste variant is het pesten via internet. De dader is anoniem, hoe laf kun je zijn? En de onzin die wordt verkondigd is openbaar geplaatst, kan door iedereen overal heen worden gestuurd, gedeeld en gepost. Denk je dan niet na voordat je iets doorstuurt? Na-apen, uitlachen, beschimpen, voor gek zetten, belachelijk maken, leugens vertellen…

Het slachtoffer staat machteloos. Hoe wanhopig ben je als je maar een uitweg ziet… De definitieve uitweg…

Pesten? Er is maar één vorm van pesten! 2 is twee kaarten pakken, met de boer verander je het plaatje, iets met een aas en een heer en de joker betekent 5 pakken.

Zoals meester Jaap altijd zegt:”Iedereen heeft recht op zijn eigen afwijking!”
En zó is het!
Of je nu dik bent of dun, slim of dom, braaf of stout, jongen of meisje, óf een hangoor hebt!

STOP HET PESTEN!!

 

In het jaar van het Varken was de liefde van Yang over…


In het jaar van het Varken was de liefde van Yang over…

 
Huilend deed ze haar verhaal: ze kan teruggestuurd worden naar China door de IND. Na de scheiding van haar tevens Chinese man, heeft zij geen papieren om te blijven. Haar man wel. Maar dat was niet de enige reden dat ze huilde…

China heeft in 1979 het eenkindbeleid in gevoerd. Wat inhoudt dat gezinnen in dichtbevolkte steden maar één kind op de wereld mogen zetten om overbevolking tegen te gaan. Gevolg daarvan is dat er meer abortussen worden uitgevoerd. Meisjes zijn sowieso duurder voor ouders, omdat haar bruidsschat niet te betalen is. En het tweede gevolg is dat er sinds 1979 veel mannen niet aan de vrouw kunen komen, omdat er simpelweg te weinig meisjes zijn. En daaruit volgt dat hij zich niet kan voortplanten. Missie geslaagd, zou je dan zeggen…

Deze vrouw heeft twee in Nederland geboren dochters, maar ze mag alleen de eerstgeborene meenemen naar China. Als ze terug moet tenminste…
De jongste blijft dan hier bij papa…
De kans is heel klein dat de zusjes elkaar ooit weer zullen zien…

Na meer dan 30 jaar staat dit eenkindbeleid eindelijk weer ter discussie. De vergrijzing gaat zo hard, dat over een tijdje 2 werkende Chinezen voor 1 gepensioneerde mogen gaan zorgen.

Waarom gaan ze dan geen tweekindbeleid invoeren? Dan kan deze moeder haar beide dochtertjes meenemen, ze kunnen elk een leuke eenzame Chinese man uitzoeken en tevens voor haar oude dagvoorziening zorgen. Missie geslaagd, zou je dan zeggen…

Ter vergelijking: er zijn 7 miljard mensen op de wereld, waarvan 1,5 miljard Chinezen. Hoe zit het met mensenrechten in China? Welke mensenrechten?? Er worden de meeste mensen geëxecuteerd in China. Folteringen, martelen, willekeurige arrestaties, opsluiting of verbannen worden is heel normaal. Als je je belastingformulier verkeerd hebt ingevuld, kun je al de doodstraf krijgen.
Heel begrijpelijk dat je dan naar een land gaat met meer dan 2000 Chinees restaurants.
Daar is werk! Daar kunnen we iets opbouwen!
Daar laten we onze kinderen geboren worden!

Helaas…

In het jaar van het Varken was de liefde van Yang over…

 

 

zondag 28 oktober 2012

Kleine pikkedief

Kleine pikkedief

Wát? Zijn we bedrogen door Douwe Egberts? Zijn de koffiepads stiekem van 7,5 naar 7 gram gegaan? Ik wist wel dat het geen zuivere koffie was. Slappe bak!
Vroeger telde ik met mijn moeder aan de keukentafel alle koffiepunten bij elkaar. We hadden een héél koekblik vol punten en nóg konden we die leuke kopjes met die molentjes van Stavoren niet kopen. We hadden toen al argwaan moeten krijgen!

Volwassenen stelen en liegen er maar op los! Lees de krant er maar op na: bestuurders die geld achterover drukken, zogenaamde declaraties, belangenverstrengeling, verduistering, omkoping, ga zo maar door.
Lekker voorbeeld voor de kinderen!

Terwijl ik mijn kantoortje binnenloop zie ik van alles op de grond liggen; beloningskaartjes, speelgoedjes, stickertjes, gummetjes... een heel spoor van onder mijn bureau vandaan richting de deur! Hmm … ik loop richting mijn bureau en zie dat het rieten koffertje wat altijd onder mijn bureau staat niet dicht is…  Wat? Kleine diefjes? Nee, toch?
Jarige kinderen weten dat wanneer ze bij mij komen ze iets uit het koffertje mogen kiezen. Er zit van alles in: kaartjes, gummetjes, stickertjes, prullen die je soms gratis bij ’n product krijgt, speelgoedjes uit een kindermenu (waar mijn kinderen nooit naar hebben omgekeken).
Ik vertel mijn verhaal aan de leerkracht die haar lokaal naast mijn kamertje heeft.Gelijk vraagt ze aan de kinderen wie er in het kamertje van juf Silvana is geweest. Sommigen schudden ‘nee’, sommige horen haar sowieso niet en spelen gewoon door, anderen kijken haar verbaasd aan…
Een paar kijken elkáár aan… Hebbes! Betrapt!
“Kom eens even?”, vraagt ze met haar handen in haar zij. “Ja, jij daar! Wat heb jij nou ineens van die bolle broekzakken?” Vol schuldgevoel komt er van alles te voorschijn: plastic armbandjes, voetbalplaatjes van enkele jaren geleden, Diddle kaarten, Dora dominosteentjes… hmm…
Dan volgt er een flinke preek van de juf én een gesprek met mij.
Als ik terug kom raap ik alle cadeautjes op en ik bedenk een nieuwe plek voor mijn koffertje.
Sinds die dag komt een van de meisjes me elke dag even groeten en vervolgens zegt ze elke dag opnieuw: ”Juf, vandaag heb ik niks gepikt, hoor!”

Ik heb gehoord dat het in de toekomst moeilijker wordt om een baan te vinden als ex-bestuurder dan als ex-gedetineerde! Er komen speciale bijeenkomsten A.B. Anonieme Bestuurders: ”Mijn naam is Jos en ik heb vandaag niks gepikt!” En daarna begint iedereen te klappen!

 

 

vrijdag 26 oktober 2012

Oma verliest haar geduld in Mc Donalds…


Oma verliest haar geduld in Mc Donalds…

We gaan niet zo vaak. Ik vind het niet te eten, maar soms is het handig na een dagje uit: de hamburgertent met de grote gouden M. (Wie deze tent niet kent, heeft de afgelopen 40 jaar in een grot geleefd: je hoeft er niet geweest te zijn om te weten dat het bestaat…)
Van de week was het zo ver.

Een tafeltje verderop gaat een oma uit haar plaat tegen haar kleindochter: “Wat wil je nou? Geen kipnuggets? Wel kipnuggets? Nu heb je je Fristie en wil je ineens iets anders! Ga zitten! Ik word niet goed van je, weet je dat? Niet goed!”

Het is een heel raar gezicht om iedereen te zien verstarren: ellebogen op tafel, burger in beide handen, mond half open. Ogen gaan voorzichtig richting oma en kleindochter. Niet direct kijken… heel subtiel. En vrijwel direct erna hoor je het gemompel ontstaan. Het gemompel is te zacht om er iets van te verstaan, maar je weet, je wéét dat het over oma en haar kleindochter gaat. Om het plaatje compleet te maken: de kleindochter is gekleed in een roze rok met rouches en tule, roze platte schoentjes over haar maillot en haar winterjas er losjes overheen gedrapeerd. De vergelijking met een prinses is bijna te mooi om waar te zijn!

Ik gok nu: oma heeft (laat ik haar Emma noemen) een dagje in de herfstvakantie te logeren gehad. Een leuke uitstapje, gokje: Walibi? Aan de lengte van ‘Emma’ te zien, zal ze niet in elke attractie gemogen hebben, waardoor oma de hele dag al met Emma in discussie is geweest. “Nee, Emma, daar moet je 1 meter 20 voor zijn! Nee, Emma, daar wordt je vies van en dat mag niet van mama! Nee, Emma, achter die glijbaan blijft je rokje steken! Kom maar… die draaimolen is ook best leuk… toch? Emma? Emma! EMMA!”

Ik zie geen rugzakje, dus oma heeft de lunch ook al uit eigen zak betaald. En in die parken is alles al stervensduur. Als afsluiting ‘gezellig’ met Emma naar de Mac.
Oma is doodop. Zelfs haar laarsjes van Gabor zijn niet geschikt voor zo’n dag vol geslenter en gehol. Ze is kapot en is toe aan een kom dampende erwtensoep met worst. Ja! En ernaast roggenbrood met spek. Katenspek! Nee, wat heeft ze nu: een blerend verwend kleinkind die zit te mokken boven haar Happy Meal. Happy meal? Hoe zo happy?
Oma wil haar schoenen uit en op de bank met een pot thee Goede tijden kijken. Die hamburger is niet te vreten.
“Je bent een erg ontevreden meisje, weet je dat? Ontevreden.” Oma gaat steeds zachter praten, want ze heeft ook wel in de gaten dat alle andere hamburgervreters om haar heen stiekem proberen mee te luisteren.
“De volgende keer eten we bij mij thuis. Wentelteefjes of zo?”
“Ik lust geen wentelteefjes!” en Emma kijkt verveeld om zich heen.
“Heb je dat wel eens gegeten?”
“Nee!”
“Hoe weet je dan dat je dat niet lust?”
“Gewoon…”
Ze staart naar de wand… “Ik wil een ballon!” en kijkt oma met een vette glimlach aan. Bij oma zakt de moed steeds verder in haar knellende schoenen. “ (zucht) Wat voor kleur?”
“Roze!”
“Ze hebben geen roze. Wel blauwe, rode en groene.
“Ik wil een roze!!!!!”


woensdag 24 oktober 2012

Vrije val

Vrije val

De nieuwste film van James Bond is uit! 007: de uber-spion. James die omringd door slanke mooie vrouwen de strijd aangaat met boeven met de hulp van allerlei snufjes en gadgets. Hij wint altijd! En datzelfde scenario vult 23 films, 50 jaar lang!

De nieuw Bond voor mij is Baumgartner. Felix de superman!
Op wie anders zijn al deze titels van toepassing: Thunderball, You only live twice, Moonraker, The world is not enough, Die another day en natuurlijk Skyfall.
Skyfall? Ja, dat is ook toevallig eigenlijk! Met het hele gezin keken we via livestream naar de afdaling. Ik hield het niet van de spanning (”Mam, doe normaal!”) Toen hij begon te tollen, dacht ik toch wel: hmmm…. Ik zit hier toch niet met mijn kinderen te kijken naar iemand die dadelijk te pletter valt, hè??? Allerlei snufjes, gadgets en natuurlijk het superpak moesten er toe leiden dat Felix levend de aarde zou bereiken. Maar er kon best veel misgaan. En dan komt Q je niet te hulp, hoor.
En dat alles gesponsord door RedBull, want RedBull geeft je vleugels. Waarom wordt James dan eigenlijk niet gesponsord door RedBull? In plaats van Martini, zien we ineens Heineken voorbij komen. Wie bedenkt zo iets? Als het een geldkwestie was, had RedBull de deal makkelijk kunnen winnen. Maar, nee het werd Heineken. Energiedank versus alcohol.
 
Misschien kan RedBull de sponsor worden van de wielrenners? Motto: ‘Met RedBull heb je geen Epo nodig!’
Tsja, dat hele dopingschandaal is wel heel vreemd. Er is iemand die beweert dat de urinemonsters van Lance vervangen werden door schone monsters en dat hij op die manier steeds door de controle is gekomen. Maar dan kan het dus ook andersom: iemand die onschuldig is op die manier erbij lappen. Ja, nee, dat is ook een sport hoor: stiekem in een hele korte tijd als niemand het ziet urinemonsters verwisselen. Daar moeten ze gele truien voor uitdelen!
 
Over truien gesproken… ik heb gehoord dat Mart zijn Noorse truien op Marktplaats heeft gezet. Wie biedt?
heren: truien/vesten: nr: Advertentie: 608662844

maandag 22 oktober 2012

Krant vanuit kinderogen


Krant vanuit kinderogen

Elke dag valt er een krant bij ons op de mat. Van mij hoeft dat niet persé. Ik lees het liefst 5 kranten per dag, bij voorkeur digitaal. Maar mijn wederhelft vindt de krant makkelijk om mee te nemen.
Een van de andere voordelen is dat je samen met je kinderen aan de keukentafel de krant kan doornemen.

Het eerst wat hen opviel was dat Vicks gaat verhuizen naar Zweden. Vanuit kinderen gezien is dat helemaal niet leuk natuurlijk (‘Zien we hem dan nóóit meer?’) en dan kan je als moeder voordat je het weet gelijk het fokprogramma van dierentuinen gaan zitten uitleggen.
We hebben het kort over zalmonella en doping. Het liefst slaan ze het familiedrama in Schalkwijk over, maar kunnen het toch niet laten mee te filosoferen over wat iemand tot zo’n daad brengt…. Tsja…
Leuk om te lezen is dat er bij de politie tips binnen stromen over de kunstroof in de Kunsthal. Als we even doorlezen hebben er vijf mensen gebeld. Hoe bedoel je: ’de tips strómen binnen’?
Een koninklijke bruiloft doet het ook altijd goed bij kinderen. Op bladzijde 9 staat een foto van een Luxemburgse prins met zijn lieftallige bruid. Wat sneu is dat haar moeder het niet meer kon meemaken, maar dat haar vader van 92 er gelukkig wel bij was. 92?! Huh? We willen gaan rekenen, maar er staat niet bij hoe oud gravin Stéphanie is. Even googelen… Steph is ongeveer 28, haar moeder was van 1941 (ouder dan mijn moeder… )en kreeg rond haar 43ste Steph. Haar ouders scheelden ongeveer 20 jaar. Zo, dat weten we dan ook al weer. Overigens is het altijd bijzonder om te zien dat kinderen niet oordelen over leeftijdsverschillen.
Waar ze wel van onder de indruk waren is homogeweld. ‘Onbegrijpelijk!’
Het sportkatern slaan we in zijn geheel over aangezien er toch nooit iets van rugby in staat en sluiten af met stripje.